Bencjon Chilinowicz
Biografia
Urodził się w Łomży w rodzinie Natana Chilinowicza, dyrektora jesziwy. Uczył się w chederze, później w jesziwie ojca w Makowie Mazowieckim oraz w jesziwach dynastii Gers w Sochaczewie. Przygotowywał się do wstąpienia do rabinatu, lecz pod wpływem ruchu rewolucyjnego w 1905 roku w Królestwie Polskim przerwał studia i poświęcił się tematyce świeckiej. Z tego powodu opuścił dom i przeniósł się do Białegostoku, gdzie jako eksternista pracował jako aptekarz.
W 1910 roku przeprowadził się do Warszawy, gdzie pracował przez pewien czas jako pracownik biurowy, a następnie w 1912 roku został współpracownikiem warszawskiej gazety Der Moment, w której oprócz zwykłego materiału publicystycznego publikował także artykuły o bieżących wydarzeniach, obrazy dnia i reportaże.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 roku był korespondentem sejmowym dla Der Moment w Warszawie, Di Cajt w Wilnie, Togblat we Lwowie oraz szeregu innych gazet. Pisał pod pseudonimami: Ben-Odem, Ben-Cijon, Choli, Ben-Cemech, Wicz.
Jego przyjacielem był Jehosezua Perle, który zatrzymał się u niego po powrocie ze Lwowa jesienią 1941 roku.
W czasie okupacji niemieckiej przebywał w getcie warszawskim, był członkiem tzw. Komitetu Gospodarczego i prowadził (wraz z Menachemem Kipnisem) Raport Prasowy dla American Jewish Joint Distribution Committee.
Czynił wspólnie z Czerniakowem starania o założenie nowej gazety niezależnej od kolaboranckiej Gazety Żydowskiej. Na początku 1942 roku uzyskał od władz getta prawo do wydawania w języku jidysz gazetki ściennej, a podczas Wielkiej Akcji latem 1942 roku wraz z rodziną i grupą pisarzy jidysz (m.in. M. Kipnis i Hilel Cajtlin) mieszkających w tym samym domu przy ul. Nowolipie 20 został wywieziony do obozu zagłady w Treblince i tam zamordowany.