Eugeniusz Śmiarowski
Biografia
Eugeniusz Śmiarowski urodził się 7 maja 1878 w Łomży i ukończył Wydział Prawa Uniwersytetu Warszawskiego w 1902 roku. Po studiach pracował jako adwokat. W 1906 wstąpił do Kole Obrońców Politycznych kierowanych przez Stanisława Patka i prowadził działalność niepodległościową; był m.in. członkiem Centralnego Komitetu Narodowego w Warszawie oraz Rady Narodowej.
Pracował w Komisji Kwalifikacyjnej Tymczasowej Rady Stanu. Był jednym z czołowych działaczy Komisji Porozumiewawczej Stronnictw Demokratycznych. Początkowo w Stronnictwie Narodowo-Radykalnym, potem w Zjednoczeniu Stronnictw Demokratycznych, a następnie w PSL „Wyzwolenie”. W 1922 z listy tej ostatniej partii wszedł do Sejmu (poseł z okręgu nr 23). Był kandydatem ugrupowania na marszałka izby. W marcu 1925 przeszedł do Partii Pracy, lecz wkrótce potem opuścił tę partię.
W 1928 zakończył karierę polityczną i skupił się na pracy adwokackiej. Bronił oskarżonych w procesie Hromady (mniejszości białoruskiej) oraz w procesie brzeskim. Bolesław Leśmian dedykował mu zbiór wierszy Łąka (1920). Zmarł 7 października 1932 w Warszawie i pochowany został na cmentarzu reformowanym przy ul. Żytniej w Warszawie (kwatera U-1-4).