Henryk Cieśluk
Biografia
Henryk Cieśluk urodził się 8 grudnia 1906 roku w Łomży jako syn Adama i Anny. Po studiach prawniczych na Uniwersytecie Warszawskim ukończonych w 1937 roku rozpoczął pracę w Ubezpieczalni Społecznej w Ciechanowie (1938–1939).
W okresie przedwojennym działał w Komunistycznym Związku Młodzieży Polski i Komunistycznej Partii Polski, był członkiem jej komitetu okręgowego i dzielnicowego w Łomży; w latach 1930–1931 przebywał w więzieniu. Wraz z bratem Wacławem był współzałożycielem pierwszego cywilnego klubu w Łomży ŁKS 1926 Łomża i zasiadał w jego zarządzie, a następnie pełnił funkcję honorowego prezesa.
Po wybuchu wojny w 1939 roku został zmobilizowany do 36 pp. Dostał się do niewoli, skąd uciekł do Łomży i pracował w spółdzielczości. Stał na czele Komisji Rewizyjnej Obłpotrebsojuz w Białymstoku. Pod przybranym nazwiskiem Zeclak wraz z żoną Marią pracował jako robotnik w majątkach rolnych. W 1944 w szeregach Armii Czerwonej brał udział w walkach w okolicach Wołkowyska i Białegostoku. W tym roku objął stanowisko szefa Prokuratury Specjalnego Sądu Karnego w Lublinie jako pierwszy prokurator mianowany przez Prezydium KRN. Był głównym oskarżycielem w pierwszym procesie przeciwko zbrodniarzom hitlerowskim z załogi SS na Majdanku.
W latach 1945–1946 pełnił funkcję prezesa Specjalnego Sądu Karnego w Warszawie z siedzibą w Łodzi. W 1946 powołano go na stanowisko sędziego Najwyższego Trybunału Narodowego. W kolejnych latach zajmował stanowiska w Sądzie Okręgowym w Łodzi, Prokuraturze Wojewódzkiej w Poznaniu, działał w PPR, a następnie w PZPR. Pełnił także funkcje w Delegaturze Komisji Specjalnej do Walki z Nadużyciami i Szkodnictwem Gospodarczym w Łodzi oraz w Komisji Upaństwowienia Przedsiębiorstw w Łodzi.
W latach 50. przeniósł się do Ministerstwa Sprawiedliwości jako dyrektor wydziału i wicedyrektor sekcji tajnej. Od grudnia 1952 do kwietnia 1956 był podsekretarzem stanu w resorcie sprawiedliwości, a od 1957 do 1961 radcą ds. prawnych ministra w Ministerstwie Handlu Wewnętrznego. Później od czerwca 1961 do sierpnia 1972 pełnił funkcję zastępcy prokuratora generalnego. W latach 1952–1954 był członkiem Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego oraz Komisji Wymiaru Sprawiedliwości, Bezpieczeństwa i Porządku Publicznego przy Wydziale Administracyjnym KC PZPR. Od 1980 do 1981 brał udział w Centralnej Komisji Kontroli Partyjnej KC PZPR. Od 1982 do 1989 był członkiem Trybunału Stanu I i II kadencji. Działał także w władzach Polskiego Związku Łowieckiego i Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Łomżyńskiej. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.