Jacek Śniegocki

Jacek Śniegocki urodził się 15 września 1928 roku w Łomży. Był synem Stefana i Jadwigi z d. Zielińskiej. W czasie II wojny światowej wstąpił do 9. kompanii dywersyjnej Szarych Szeregów na Żoliborzu w Warszawie. 15 września 1944 został ranny. Po powstaniu opuścił miasto wraz z ludnością cywilną.

Po wojnie uzyskał dyplom lekarza w 1952 roku i rozpoczął pracę w Szpitalu Ogólnym nr 1 w Bydgoszczy. W 1963 uczestniczył w powstaniu pierwszego w województwie oddziału onkologicznego przy Szpitalu im. Jurasza, zbudowanego dzięki Fundacji Sue Ryder z gotowych elementów dostarczonych z Wielkiej Brytanii. W suterenie szpitala powstał oddział rentgenoterapii, a dwa piętra wyżej chirurgia onkologiczna, której był ordynatorem. W latach 70. udało mu się sprowadzić do Bydgoszczy bombę kobaltową i aparat do brachyterapii, dzięki czemu nastąpił postęp w leczeniu nowotworów sutka, krtani i narządów rodnych.

Na początku lat 80. był inicjatorem budowy Regionalnego Centrum Onkologii w Bydgoszczy, a w latach 1986–1991 jego pierwszym dyrektorem. Pochowany na cmentarzu na Bielawach w Bydgoszczy w dniu 24 listopada 2018.

Za zasługi dla rozwoju onkologii dr Śniegocki został odznaczony m.in. Krzyżem Zasługi i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1994), a także, za udział w powstaniu warszawskim, Krzyżem Armii Krajowej. 17 maja 2021 nadano rondo dr. Jacka Śniegockiego w Bydgoszczy.