Janusz Leydo
Biografia
Janusz Leydo urodził się 7 kwietnia 1928 roku w Łomży. W 1935 roku przeniósł się wraz z rodzicami do Warszawy, kontynuował naukę w szkole powszechnej i ukończył gimnazjum.
Podczas okupacji wstąpił w szeregi 4 Warszawskiej Drużyny Harcerskiej. Od 1942 roku był członkiem Batalionu NOW-AK „Gustaw”.
Uczestniczył w licznych zadaniach konspiracyjnych, m.in. w utrzymywaniu łączności z oddziałami stacjonującymi w Puszczy Kampinoskiej, zrzutach węgla i żywności z transportów, kolportażu prasy podziemnej oraz dożywianiu dzieci żydowskich z getta. Podczas powstania walczył na Woli, Starym Mieście i w Śródmieściu. Był trzykrotnie ranny, m.in. podczas eksplozji „czołgu pułapki” na ulicy Kilińskiego w Warszawie w dniu 13 sierpnia 1944 roku. Po upadku powstania wyszedł z miasta wraz z rannymi i został przewieziony do obozu przejściowego Dulag 121 w Pruszkowie.
Po zakończeniu wojny wyjechał do Torunia, gdzie zdał maturę w 1946 roku. Następnie studiował medycynę na Pomorskiej Akademii Medycznej im. gen. Karola Świerczewskiego w Szczecinie, którą to uczelnię ukończył w 1953 roku ze specjalizacją lekarzy chorób wewnętrznych. Mieszkał i pracował w Toruniu. Po śmierci został pochowany na toruńskim cmentarzu św. Jerzego.