Jerzy Jarnuszkiewicz

Inżynier rolnik
28.11.1901 16.11.1960 Łomża

Biografia

Jerzy Jarnuszkiewicz urodził się 28 listopada 1901 roku w Łomży jako syn Wacława i Adeli z Kraszewskich. Był wnukiem Michała Jarnuszkiewicza, nadleśniczego guberni augustowskiej i naczelnego cywilnego powstania styczniowego w tej guberni. Po śmierci ojca w 1907 roku mieszkał wraz z matką w Łomży, gdzie mieszkała rodzina i gdzie działał ośrodek polskości i komenda Polskiej Organizacji Wojskowej.

W latach pierwszej wojny światowej wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej, składając przysięgę w 1917 roku w Łomży. Pełnił zadania wywiadowcze, kurierskie i funkcję zastępcy komendanta obwodu łomżyńskiego POW. Uczestniczył w rozbrajaniu Niemców w listopadzie 1918 roku, a w 1920 roku brał udział w walkach o Łomżę i Nasielsk, po czym został przeniesiony do rezerwy 23 października 1920 roku.

W 1939 roku, pracując w polskim konsulacie w Buenos Aires, poprosił MSZ o oddelegowanie do Polski. Po powrocie we wrześniu objął dowództwo kompanii ckm w obronie przeciwlotniczej i stawiał opór podczas kapitulacji Warszawy; po klęsce trafił do niewoli, przebywając w obozach jenieckich Nienburg X B, Spittal an der Drau i Woldenberg II C aż do 1945 roku. Po wojnie powrócił do Warszawy i podjął pracę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych jako referent; później, do listopada 1960 roku, pozostawał bezrobotny. W ostatnim okresie życia był redaktorem podręczników dla szkół rolniczych w PWRiL w Warszawie.

W działalności harcerskiej Jerzy Jarnuszkiewicz całe życie pozostawał aktywny. Do harcerstwa wstąpił w 1915 roku, pełnił funkcje drużynowego i zastępcy komendanta hufca powiatu łomżyńskiego, a w latach 1922–1932 był członkiem Mazowieckiej Komendy Chorągwi Harcerzy. Był harcmistrzem i współpracował w ZHP jako Inspektor Kresowy; brał udział w wyprawach instruktorów harcerskich do USA (1936–1937). W Argentynie rozwijał ruch harcerski wśród Polonii, a w 1939 roku zorganizował obóz harcerski w Paolo Blanca.

Po wojnie kontynuował działalność w Głównej Kwaterze ZHP, a jego zasługi widoczne były w odznaczeniach i wyróżnieniach nadanych mu w okresie międzywojennym i powojennym.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Czynny udział w POW od 1917 do 1918; udział w rozbrajaniu Niemców w 1918 i walki w 1920 roku.
Służba dyplomatyczna i rolnicza, radca ds. rolnych w poselstwie RP w Buenos Aires (1938).
Działalność harcerska: komendant i harcmistrz; wyprawy harcerskie do USA (1936–1937) i rozwijanie ruchu w Argentynie.
Otrzymane odznaczenia: Krzyż Walecznych, Medal Niepodległości, Krzyż Zasługi, Medal Zwycięstwa i Wolności 1945, Krzyż Legionowy.

Ciekawostki

Brał udział w dwóch wyprawach instruktorów harcerskich do USA w latach 1936–1937.
W Argentynie aktywnie rozwijał ruch harcerski wśród Polonii; zorganizował obóz harcerski Paolo Blanca (1939).
Po wojnie pracował w MSZ i redagował podręczniki dla szkół rolniczych w Warszawie.

Udostępnij