Jerzy Maksym Czerwonko
Biografia
Jerzy Maksym Czerwonko był polskim fizykiem, twórcą Wrocławskiej Szkoły Fizyki Teoretycznej Fazy Skondensowanej. Był synem Czesława. W 1952 rozpoczął studia z fizyki teoretycznej na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1955–1956 kontynuował studia na Uniwersytecie Wrocławskim, na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii, specjalizując się w teorii fazy skondensowanej. W 1956 został zatrudniony w Instytucie Fizyki Teoretycznej Uniwersytetu Wrocławskiego, gdzie w 1962 uzyskał tytuł doktora nauk fizycznych. Promotorem przewodu był prof. Jan T. Łopuszański.
W 1968 habilitował się na Uniwersytecie Wrocławskim. W 1968 przeniósł się na Politechnikę Wrocławską, zatrudniając się na stanowisku docenta. W 1974 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, a tytuł profesora zwyczajnego – w 1986.
Pracę na Politechnice Wrocławskiej rozpoczął w Instytucie Matematyki i Fizyki Teoretycznej jako zastępca dyrektora ds. naukowych. Dyrektorem Instytutu Fizyki został w 1973 r. i funkcję tę pełnił do 1981. W latach 1982–1985 oraz 1990–1996 był dziekanem Wydziału Podstawowych Problemów Techniki PW.
Wiele lat swojego życia naukowego (1962–1964, 1973–1975, 1981–1982, 1988–1990) spędził w Zjednoczonym Instytucie Badań Jądrowych, w Laboratorium Fizyki Teoretycznej w Dubnej.
W latach 1977–1981 był członkiem Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Fizycznego, w latach 1998–2000 pełnił funkcję przewodniczącego Oddziału Wrocławskiego PTF. Był też członkiem Komitetu Fizyki Polskiej Akademii Nauk, rad naukowych Instytitu Niskich Temperatur i Badań Strukturalnych PAN, Wydziału Matematyki, Fizyki i Chemii, Instytutu Fizyki Teoretycznej Uniwersytetu Wrocławskiego oraz European Physics Society.
Był mężem Anny (1938–2011), chemiczki pracującej na PWr, ojciec Michała, ekonomisty.
Zmarł we Wrocławiu, pochowany 12 maja 2012 obok żony na cmentarzu Osobowickim (pole 134, rząd 5 od pola 136, grób 108).