Józef Maliszewski

Józef Maliszewski urodził się w rodzinie Stanisława i Wandy z Supińskich. W 1914 roku uczęszczał do Klasy Dramatycznej przy WTM. Na początku kariery teatralnej występował w Teatrze Polskim w Wilnie, następnie w łódzkim Teatrze Polskim (1918–1919), a później na scenach warszawskich: w latach 1919–1921 w Teatrze Rozmaitości i w Redutie, w latach 1921–1923 w Teatrze im. Wojciecha Bogusławskiego, w latach 1923–1932 w Teatrze Polskim Małym (jesienią 1931 także w Teatrze na Chłodnej), w latach 1932–1934 w Teatrze Ateneum, w sezonach 1934/35 i 1937/38 w Teatrze Kameralnym, w latach 1935–1937 ponownie w Teatrze Polskim i Małym.

W 1938 uczestniczył w objeździe Reduty, m.in. w Cieszynie, Radomiu, Lwowie, Krzemieńcu, Łucku, Lublinie. W sezonie 1938/39 występował w Teatrze Wołyńskim im. Juliusza Słowackiego w Łucku i objazdach. We wrześniu i październiku 1939 występował w Teatrze Lubelskim im. Juliusza Słowackiego. Od 1928 występował w filmach. W latach 1937–1939 brał udział także w słuchowiskach Polskiego Radia.

Podczas okupacji niemieckiej przebywał w Warszawie, gdzie pracował w restauracji Znachor (1940–1942), a następnie w telefonach miejskich (1943–1944).

Pod koniec wojny, w sezonie 1944/45 należał do zespołu Teatru Wojska Polskiego w Lublinie, a po zakończeniu wojny z siedzibą w Łodzi (1945–1949). Od 1949 do 1971 był aktorem Teatru Polskiego w Warszawie. Występował także w wielu słuchowiskach Teatru Polskiego Radia (1949–1972) i spektaklach Teatru Telewizji (1956–1971).

Od 1963 był członkiem zasłużonym Stowarzyszenia Polskich Artystów Teatru i Filmu w ZASP.

Był mężem pianistki Anny Danuty z Mioduszewskich (1907–1971).

Zmarł 9 marca 1972 w Zakopanem podczas realizacji czeskosłowackiego serialu telewizyjnego Łuk tęczy. Pochowany 14 marca 1972 na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie (kwatera 69F-5-11).