Józef Niski
Biografia
Józef Niski urodził się 14 marca 1893 roku w Łomży jako syn Kaliksta i Teofili z domu Kotowskiej. W młodości działał w ruchu socjalistycznym i brał udział w kółkach samokształceniowych; w 1910–1912 ukończył niższą szkołę handlową i kursy elektromonterskie w Wilnie. W 1912 wziął udział w Zjeździe ZMPN w Krakowie i został aresztowany za nielegalne przekroczenie granicy.
Po uwolnieniu wyjechał do Tallinna, gdzie pracował w firmie Gonckiewicza; podczas I wojny światowej kontynuował pracę przy budowie okrętów i prochowni. W 1915 powołany do wojska, służył w 242. baonie zapasowym w Symbirsku, a od końca 1915 był w kolejnych jednostkach w Piotrogrodzie oraz Nowym Peterhofie; po ukończeniu wojskowej szkoły kierowców został instruktorem w Nowym Peterhofie.
W lutowej rewolucji 1917 brał udział jako członek Partii Socjalistów-Rewolucjonistów; był delegatem i prezesem Rady Delegatów Robotniczych i Żołnierskich w Piotrogrodzie i Nowym Peterhofie. Po przewrocie bolszewickim złożył mandat, wyjechał do Tallinna, dostał się do niewoli niemieckiej i przebywał w obozie koncentracyjnym w Rydze. Zwolniony w grudniu 1918 wrócił do Warszawy, a następnie został skierowany do Lublina, gdzie prowadził kampanię wyborczą i kierował Związkiem Zawodowego Robotników Rolnych.
Po zakończeniu wojny brał udział w pracach związanych z rolnymi organizacjami i strzeżeniem praw pracowniczych; był współzałożycielem i członkiem zarządu Zrzeszenia Strzeleckiego w Lublinie oraz fundatorem określonych placówek opiekuńczych. W wyborach parlamentarnych 1922 uzyskał mandat z listy PPS w okręgu Krasnystaw, a ponownie w 1928. W Sejmie II kadencji zasiadał w komisjach morskiej i rolnej; trzykrotnie (1925, 1928 i 1931) był wybierany przez Sejm do Głównej Komisji Ziemskiej jako przedstawiciel bezrolnych. W październiku 1928, po rozłamie w PPS, wraz z grupą posłów opuścił Związek Parlamentarny Polskich Socjalistów i wstąpił do Klubu Parlamentarnego PPS-dawna Frakcja Rewolucyjna. W 1933 został odznaczony Krzyżem Niepodległości.