Juliusz Żukowski
Biografia
Urodzony w Łomży 1 kwietnia 1881 roku. Po ukończeniu gimnazjum w Łomży wyjechał do Petersburga, by zakończyć edukację; od roku akademickiego 1902/1903 kształcił się na Wydziale Matematycznym Uniwersytetu Warszawskiego. W 1907 ponownie udał się do Petersburga i w tamtejszym Instytucie Politechnicznym zdobył dyplom inżyniera.
W 1902 debiutował na szachowej arenie turniejowej, biorąc udział w korespondencyjnych zawodach pisma Szachmatnoje obozrenije; udało mu się zremisować partię z przyszłym mistrzem świata Aleksandrem Alechinem, ale ostatecznie zdobył 2½ pkt w 18 partiach i zajął dzielone IX-X miejsce. Bez większych sukcesów startował w turniejach klubowych w Petersburgu w 1903, 1904 i 1907. Również w mistrzostwach Warszawskiego Towarzystwa Zwolenników Gry Szachowej w 1904 zajął odległe miejsce, notując m.in. porażki z czołowymi warszawskimi graczami Aleksandrem Flambergiem i Salomonem Langlebenem. W 1905 zrezygnował z wyjazdu na turniej amatorów w Barmen, by nie rywalizować z wysokiej rangi graczami.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości Żukowski zamieszkał w Krakowie, gdzie aktywnie uczestniczył w życiu szachowym. Działał w Krakowskim Klubie Szachistów, od 1928 do wybuchu II wojny światowej pełniąc funkcję prezesa. W 1933 otrzymał godność członka honorowego klubu. W mistrzostwach Krakowskiego Klubu Szachistów wielokrotnie plasował się w czołówce: III miejsca w 1925 i 1926, dzielone II-III w 1927, II w 1928 i 1930. Pod koniec lat 30. ufundował puchar na potrzeby rywalizacji drużynowej szachistów krakowskich i śląskich.
Zajmował się także kompozycją szachową. Współpracował z Dawidem Przepiórką, a jego prace ukazywały się w czasopiśmie Ilustracja Polska.
W okresie okupacji grywał w krakowskiej kawiarni Plastyków, gdzie został aresztowany przez Niemców; prawdopodobnie zmarł wkrótce w więzieniu.