Kazimierz Kraszewski

Kazimierz Kraszewski urodził się 21 stycznia 1910 w Łomży. Był synem Teofila i Benedykty z Dydalewiczów. W 1915 roku rodzina została ewakuowana do Moskwy, skąd wróciła do Łomży w 1918 roku, unikając represji po rewolucji bolszewickiej.

Po ukończeniu gimnazjum w 1929 został przyjęty do Szkoły Podchorążych Marynarki Wojennej w Toruniu. Jako marynarz-podchorąży brał udział w najdłuższym rejsie żaglowca szkolnego ORP „Iskra”, który od 7 maja do 23 października 1930 odwiedził Lizbonę, Santa Cruz, Las Palmas, Santiago de Cuba i Newport News, przepłynąwszy 12300 mil morskich. W 1932 ukończył Szkołę Podchorążych w stopniu podporucznika marynarki.

W latach 1933–1939 służył w różnych jednostkach, m.in. w Dywizjonie Okrętów Podwodnych na ORP „Żbik” i Morskim Dywizjonie Lotniczym w Pucku. Ukończył Kurs Obserwatorów Lotnictwa Morskiego w Toruniu, Kurs Pilotażu Podstawowego w Sadkowie i Pilotażu Myśliwskiego w Grudziądzu, a następnie otrzymał przydział do II Eskadry Bliskiego Rozpoznania MDL jako obserwator. We wrześniu 1938 został przydzielony do Dywizjonu Okrętów Podwodnych i zaokrętowany na ORP „Ryś” jako oficer wachtowy i oficer broni podwodnej. W kwietniu 1939 otrzymał przydział do Dowództwa Floty jako oficer flagowy (adiutant) Dowódcy Flot, a latem 1939 nominację na adiutanta prezydenta Mościckiego, lecz nie zdążył objąć tej funkcji. Wobec groźby wybuchu wojny 21 sierpnia 1939 powrócił do swojej eskadry w MDL.

Kampania wrześniowa i pobyt w niewoli: Po bombardowaniu dywizjonu w pierwszym dniu wojny uczestniczył w przeprowadzeniu samolotów na półwysep Hel do rejonu Kuźnica-Jastarnia. Po zniszczeniu samolotów broń pokładowa została wykorzystana do obrony Rejonu Umocnionego. Por. mar. pil. Kraszewski objął funkcję zastępcy dowódcy odcinka przeciwdesantowego „Jurata”. Brał udział w walkach z samolotami niemieckimi. Po kapitulacji Helu 2 października 1939 razem z całą załogą dostał się do niewoli niemieckiej. Przebywał w obozach jenieckich X B Nienburg, XVIII B Spittal i II C Woldenberg. Podejmował próby ucieczki, m.in. budując podkop wspólnie z kapitanem Zbigniewem Przybyszewskim i innymi oficerami.

Służba wojskowa po wojnie: Po uwolnieniu z obozu w lutym 1945 powrócił do kraju i po krótkim okresie pracy w Instytucie Bałtyckim w Bydgoszczy został powołany do Marynarki Wojennej. Zweryfikowany w stopniu kapitana otrzymał przydział do Morskiego Batalionu Zapasowego w Gdańsku, pełniąc funkcję Szefa Sztabu, a następnie Oficera Organizacyjnego Sztabu Batalonu. We wrześniu 1945 został Pomocnikiem Szefa Oddziału Organizacyjno-Mobilizacyjnego Sztabu Głównego Marynarki Wojennej. Po powrocie okrętów podwodnych ze Szwecji w październiku 1945 został dowódcą ORP „Ryś”, a w lutym 1946 – Komendantem Bazy Dywizjonu Okrętów Podwodnych. W kwietniu 1946 przeniesiony do Świnoujścia na stanowisko Szefa Oddziału Organizacyjno-Mobilizacyjnego Sztabu Szczecińskiego Okręgu Nadmorskiego (SON), a w lipcu objął stanowisko Szefa Sztabu SON. W sierpniu 1947 przeniesiony do Gdyni do Dowództwa Marynarki Wojennej na stanowisko Szefa Oddz. III Operacyjnego Sztabu Głównego MW. Dwa lata później ponownie przeniesiony wraz ze Sztabem MW do Warszawy, gdzie objął stanowisko kierownika Sekcji Organizacji i Planowania Wydziału Marynarki Wojennej w Sztabie Generalnym w stopniu komandora porucznika.

Był awansowany na kolejne stopnie: podporucznika marynarki (1932), kapitana marynarki (1945), komandora podporucznika (1946), komandora porucznika (1947) i komandora (1989). 11 grudnia 1951 został aresztowany w Warszawie w ramach tzw. grupy siedmiu komandorów i osadzony do 27 kwietnia 1956 w więzieniu we Wronek. Po rehabilitacji nie podjął służby w Marynarce Wojennej. Pracował w Totalizatorze Sportowym, CHZ Centromor i CHZ Polimex-Cekop.

Został pochowany z honorami wojskowymi w rodzinnym grobowcu na warszawskich Powązkach. Po ekshumacji jego szczątki zostały przeniesione i ponownie pochowane z honorami wojskowymi w Kwaterze Pamięci na Cmentarzu Marynarki Wojennej 29 czerwca 2018. W 2014 roku ulicę komandora nazwano nowo wybudowaną ulicę w Straszynie koło Gdańska, gdzie mieszka jeden z jego synów.