Michał Godlewski

Inżynier mechanik, profesor Politechniki Warszawskiej
18.05.1917 30.08.1995 Łomża

Biografia

Michał Godlewski urodził się 18 maja 1917 roku w Łomży jako syn Zenona i Zenaidy z Tonkaczewów. W młodości uczęszczał do Gimnazjum Miejskiego im. Tadeusza Kościuszki w Łomży, a następnie wyjechał do Warszawy, gdzie podjął studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Warszawskiej. Wybuch II wojny światowej przerwał studia. W październiku 1939 powrócił do Łomży i objął stanowisko kierownika technicznego w fabryce maszyn rolniczych. W grudniu 1942 wyjechał do Warszawy, a kilka miesięcy później jego rodzice zostali rozstrzelani w Lesie Jeziorkowskim. Po zakończeniu wojny ukończył studia na Politechnice Łódzkiej uzyskując tytuł magistra inżyniera i został starszym asystentem; równocześnie objął stanowisko dyrektora Państwowego Gimnazjum i Liceum Mechanicznego w Pabianicach.

Na Politechnice Łódzkiej stworzył pionierską konstrukcję jedenastu aparatów do badania piasków formierskich i zestaw aparatury do badania chemicznych mas formierskich, a także zaprojektował meble do laboratorium odlewni. Prototypowe egzemplarze prezentowano na Targach Poznańskich w 1949 roku.

W latach 1956–1957 pełnił funkcję prezesa Centralnego Urzędu Szkolenia Zawodowego, a w latach 1959–1966 był wiceministrem w Ministerstwie Oświaty w drugim rządzie Józefa Cyrankiewicza. Prowadził badania nad kształceniem zawodowym w kraju i za granicą; w 1965 przedstawił pracę doktorską i został kierownikiem Zakładu Pedagogiki Politechniki Warszawskiej. Od 1957 pełnił również funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Oświaty i Wychowania.

W 1975 przeszedł na emeryturę, pozostając aktywnym w działalności społecznej. Za działalność w Warszawskim oddziale Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Łomżyńskiej w 1974 otrzymał honorowe obywatelstwo miasta Łomży. Zmarł 30 sierpnia 1995 roku i został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A/II (12/14)).

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Stworzył pionierską konstrukcję jedenastu aparatów do badania piasków formierskich i zestaw aparatury do badania chemicznych mas formierskich; prototypy zaprezentowano na Targach Poznańskich w 1949.
Pełnił funkcję prezesa Centralnego Urzędu Szkolenia Zawodowego (1956–1957).
Był wiceministrem w Ministerstwie Oświaty w drugim rządzie Józefa Cyrankiewicza (1959–1966).
W 1965 obronił doktorat i objął kierownictwo Zakładu Pedagogiki Politechniki Warszawskiej, prowadząc badania nad kształceniem zawodowym.
Otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Miasta Łomży (1974).

Ciekawostki

Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A/II (12/14)).
Był dyrektorem Państwowego Gimnazjum i Liceum Mechanicznego w Pabianicach w okresie powojennym.
Przez wiele lat aktywnie działał społecznie, m.in. w Towarzystwie Przyjaciół Ziemi Łomżyńskiej.

Udostępnij