Michał Piaszczyński
Biografia
Michał Piaszczyński urodził się 1 listopada 1885 r. w Łomży jako syn Ferdynanda i Anny z domu Zientara. W 1903 r. wstąpił do seminarium duchownego w Sejnach, a pięć lat później wyjechał na studia do Rzymskokatolickiej Akademii Duchownej w Petersburgu, gdzie 13 czerwca 1911 r. przyjął święcenia kapłańskie. W 1914 r. uzyskał doktorat z filozofii we Fryburgu.
W następnych latach podjął działalność duszpasterską we Francji, a potem był wykładowcą i wicedyrektorem w Wyższym Seminarium Duchownym w Łomży, w żeńskim seminarium nauczycielskim, szkole mierniczej i prowadził Gimnazjum im. Piotra Skargi w Łomży. Ostatnią placówką, jakiej był dyrektorem, było Gimnazjum im. św. Kazimierza w Sejnach.
Po wybuchu II wojny światowej zastał aresztowany 7 kwietnia 1940 r. i więziony w Suwałkach, a następnie trafił do niemieckiego obozu koncentracyjnego w Działowie (13 kwietnia 1940 r.). Ksiądz Piaszczyński zasłynął z bohaterskiej postawy wobec żydowskiego adwokata, któremu obozowy nadzorca odebrał porcję chleba. Gdy ksiądz podzielił się z nim kromką chleba, Żyd, wzruszony postawą katolickiego księdza, zdobył się na niezwykłe wyznanie.
Śmierć z wycieńczenia i chorób spotkała go w obozie Sachsenhausen, gdzie spędził ostatnie miesiące życia (od 3 maja 1940 r. do 18 grudnia 1940 r.). Ci, którzy mieli okazję go poznać, zapamiętali go jako skromnego, pobożnego i współczującego duszpasterza. Pozostawił po sobie poezję, będącą odbiciem jego wrażliwości.
Beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II w Warszawie 13 czerwca 1999 r. w grupie 108 polskich męczenników.