Roman Dąbrowski
Biografia
Roman Dąbrowski, ps. Czarny, Faja, Stary (ur. 8 sierpnia 1902 w Łomży, zm. 29 sierpnia 1959 w Warszawie) był działaczem PPS i dowódcą IV batalionu OW PPS im. Jarosława Dąbrowskiego na Żoliborzu; w czasie powstania warszawskiego działał w Zgrupowaniu Żyrafa AK.
W młodości ukończył szkołę miejską, a następnie uczył się zawodu tokarza. W latach 1917–1919 był członkiem organizacji młodzieży robotniczej Siła. W 1920 zmobilizowany do wojska, gdzie służył do 1921. Od 1922 pracował jako tokarz w Warszawie. Był członkiem organizacji młodzieży socjalistycznej Praca przy dzielnicy Powązkowskiej PPS, a także członkiem sekcji młodzieżowej Związku Zawodowego Metalowców i uczestniczył w pracach sekcji samokształceniowej Klubu Proletariackiego przy ul. Wolskiej 44.
Od 1923 do 1925 odbył służbę wojskową w 21 pułku artylerii lekkiej w Grodnie. W trakcie służby wojskowej był dwukrotnie degradowany za agitację socjalistyczną. Po odejściu z wojska powrócił do Warszawy, gdzie pracował w warsztatach ślusarskich. W 1926 wraz z Henrykiem Jędrzejewskim na Powązkach zorganizował pierwszą Robotniczą Gromadę Harcerką, będącą początkiem TUR i Czerwonego Harcerstwa TUR.
Pod koniec 1928 wstąpił do PPS. Organizował i kierował milicją porządkową PPS w dzielnicy Powązki. Od 1928 do 1930 pracował jako kierowca, a następnie palacz na statkach. W 1930 rozpoczął pracę jako instalator w Społecznym Przedsiębiorstwie Budowlanym na budowie Warszawskiej Spółdzielni Mieszkaniowej. W tym czasie działał w strukturach TUR na Żoliborzu. Od 1932 do 1939 był członkiem władz PPS w Dzielnicy Marymont-Żoliborz i komendantem Akcji Socjalistycznej, partyjnej milicji PPS.
We wrześniu 1939 brał udział w wojnie obronnej Polski. Był wzięty do niewoli pod Tomaszowem Mazowieckim, z której zbiegł w październiku. 22 października 1939 otrzymał rozkaz organizowania oddziałów wojskowych PPS-WRN na Żoliborzu. Od 1939 do 1944 był dowódcą iOrganizatorem IV batalionu OW PPS im. Jarosława Dąbrowskiego, wchodzącego od 1942 w skład Żoliborskiego Obwodu Armii Krajowej. Uczestnik powstania warszawskiego. W trakcie powstania początkowo dowodził batalionem OW PPS, zaś od 5 sierpnia był zastępcą dowódcy Zgrupowania Żyrafa w stopniu podporucznika czasów wojny.
Po kapitulacji przebywał w obozie jenieckim Altengrabow Stalag XI A i w Oflagach XC w Lübeck. W połowie września 1945 powrócił do Warszawy. Pracował w SPB i Dyrekcji Budowy Osiedli Robotniczych, a następnie w WSM. Był członkiem odrodzonej PPS, a następnie PZPR. W okresie 1950–1957 kończył wieczorowe studia dla pracujących.
Został odznaczony m.in. Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Został pochowany na Cmentarzu Komunalnym na Powązkach.