Roman Dąbrowski
Biografia
Roman Dąbrowski, ps. Czarny, Faja, Stary (ur. 8 sierpnia 1902 w Łomży, zm. 29 sierpnia 1959 w Warszawie) był działaczem PPS i dowódcą oddziałów w ruchu robotniczym. W młodości pracował jako tokarz; w 1915 ukończył szkołę miejską, a następnie uczył się zawodu tokarza.
W okresie 1917–1919 był członkiem organizacji młodzieży robotniczej „Siła”. W 1920 służył w wojsku, gdzie pozostał do 1921; od 1922 pracował jako tokarz w Warszawie. Był członkiem młodzieżowej organizacji socjalistycznej „Praca” oraz uczestniczył w pracach sekcji samokształceniowej Klubu Proletariackiego przy dzielnicy Wolskiej 44.
Pod koniec 1928 wstąpił do PPS. Organizował i kierował milicją porządkową PPS w dzielnicy Powązki. Od 1928 do 1930 pracował jako kierowca, a następnie palacz na statkach. W 1930 rozpoczął pracę jako instalator w Społecznym Przedsiębiorstwie Budowlanym na budowie Warszawskiej Spółdzielni Mieszkaniowej. W tym czasie działał w strukturach TUR na Żoliborzu. Od 1932 do 1939 był członkiem władz PPS w Dzielnicy Marymont-Żoliborz i komendantem „Akcji Socjalistycznej”, partyjnej milicji PPS.
We wrześniu 1939 brał udział w wojnie obronnej Polski. Był wzięty do niewoli pod Tomaszowem Mazowieckim, z którego zbiegł w październiku. 22 października 1939 otrzymał rozkaz organizowania oddziałów wojskowych PPS-WRN na Żoliborzu. Od 1939 do 1944 był dowódcą organizatorem IV batalionu OW PPS im. Jarosława Dąbrowskiego, wchodzącego od 1942 w skład Żoliborskiego Obwodu Armii Krajowej. Uczestnik powstania warszawskiego; w trakcie powstania początkowo dowodził batalionem OW PPS, zaś od 5 sierpnia był zastępcą dowódcy Zgrupowania „Żyrafa” w stopniu porucznika czasu wojny.
Po kapitulacji przebywał w obozie jenieckim Altengrabow (Stalag XI A) i w oflagu XC w Lubece. W połowie września 1945 powrócił do Warszawy. Pracował w SPBiDyrekcji Budowy Osiedli Robotniczych, a następnie w WSM. Był członkiem „odrodzonej” PPS, a następnie PZPR. W okresie 1950–1957 kończył wieczorowe studia dla pracujących.
Został odznaczony m.in. Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Został pochowany na Cmentarzu Komunalnym na Powązkach (kwatera A28-13-24).