Tadeusz Michał Kraszewski
Biografia
Urodził się 29 września 1912 w Łomży. Syn Teofila i Benedykty, rodzina została ewakuowana do Moskwy w 1915, a w 1918 wróciła do Łomży, unikając represji w czasie bolszewickiej rewolucji. Po gimnazjum w 1932 roku został przyjęty na Uniwersytet Stefana Batorego w Wilnie na Wydział Medyczny, gdzie uzyskał absolutorium w 1938. W czasie studiów wstąpił do Konwentu Polonia. Po wybuchu wojny trafił do Szkocji, gdzie ukończył studia medyczne na Polskim Wydziale Lekarskim Uniwersytetu w Edynburgu.
Po absolutorium jesienią 1938 został skierowany do Centrum Wyszkolenia Sanitarnego w Warszawie. Po 6 miesiącach na kolejne pół roku skierowano go na praktykę do Centrum Wyszkolenia Oficerów Lotnictwa w Dęblinie, gdzie zastał go wybuch wojny. Po ewakuacji do Rumunii pełnił obowiązki lekarza w obozie internowanych w Casimcea, gdzie było zgrupowanie lotników, wojsk łączności oraz Policji Państwowej. W początkach 1940 uciekł z Rumunii drogą morską do Francji, gdzie wstąpił do Wojska Polskiego, otrzymując przydział do kompanii saperów Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich, która miała być przerzucona do Syrii. Po uderzeniu Niemiec na Francję, 21 czerwca 1940 został ewakuowany ze swoją kompanią do Wielkiej Brytanii.
W marcu 1941 został odkomenderowany na nowo utworzony Polski Wydział Lekarski na Uniwersytecie w Edynburgu celem ukończenia studiów medycznych. Dyplom lekarza otrzymał 17 marca 1942 roku. Po odbyciu stażu w szpitalu im. Paderewskiego w Edynburgu uzyskał przeniesienie do lotnictwa z przydziałem do 309 dywizjonu Ziemi Czerwińskiej, miał numer służbowy RAFP-2005. W marcu 1943 został lekarzem 318 dywizjonu myśliwsko-rozpoznawczego Gdańskiego, formowanego na lotnisku Detling w hrabstwie Kent. W sierpniu 1943 z dywizjonem odpłynął na pokładzie RMS Empress of Australia do Port Saidu w Egipcie.
Pierwszym miejscem stacjonowania dywizjonu było lotnisko Muquebilla niedaleko Nazaretu. Lotnisko znajdowało się w bagnistej dolinie, gdzie łatwo było o malarię. Wskutek niesprzyjającego klimatu wkrótce co druga osoba z personelu dywizjonu wymagała pomocy medycznej. W październiku dywizjon przebazowano do Gazy w Egipcie na lotnisko Quassasin. W kwietniu 1944 dywizjon przetransportowano do Włoch, gdzie 2 maja rozpoczął loty bojowe. Piloci Dywizjonu 318 wykonywali zadania rozpoznawcze nad klasztorem na Monte Cassino, a następnie kierowali ogniem artylerii w okresie walk 2 Korpusu Polskiego, które zakończyły się zdobyciem klasztoru. Kraszewski odbył kampanię włoską wraz z dywizjonem, który uczestniczył w walkach o Ankonę i Bolonię, udzielając często pomocy żołnierzom jednostek walczących z cofającym się nieprzyjacielem, a także osobom cywilnym. Kampanię zakończył wraz z dywizjonem w kwietniu 1945 po kapitulacji Niemców na froncie włoskim. Został lekarzem naczelny 244 Skrzydła RAF. W lipcu 1946 dywizjon 318 został przeniesiony do Anglii, gdzie 18 sierpnia w Coltishall został rozwiązany. Jeszcze przez ponad rok przebywał w Polskim Korpusie Przysposobienia i Rozmieszczenia (PKPR), szukając zatrudnienia. 8 listopada 1947 opuścił szeregi RAF.
W listopadzie 1947 otrzymał czasowe zatrudnienie w Park Prevett Hospital w Basingstoke, gdzie specjalizował się w chirurgii plastycznej pod kierunkiem Harolda Gilliesa. W maju 1952 otrzymał propozycję zatrudnienia w brytyjskiej służbie kolonialnej i objął stanowisko kierownika szpitala i naczelnego chirurga w Kuching w Sarawaku na Borneo. Do Wielkiej Brytanii powrócił w 1967. Zamieszkał w Edynburgu, gdzie prowadził praktykę lekarską i brał aktywny udział w organizacjach kombatanckich i polonijnych; we wrześniu 1992 uczestniczył w I Światowym Zjeździe Lotników Polskich w Dęblinie. Zmarł 20 maja 1993 w Edynburgu i tam został pochowany.