Władysław Feliks Bereza

Podpułkownik kawalerii Wojska Polskiego
30.05.1893 Łomża

Biografia

Urodził się 30 maja 1893 w Łomży jako syn Aleksandra i Felicji z domu Łuba. Posiadał herb szlachecki Prawdzic. Podczas I wojny światowej służył w I Korpusie Polskim w Rosji.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Brał udział w działaniach wojny polsko-ukraińskiej oraz wojny polsko-bolszewickiej w szeregach 5 Pułku Ułanów. Został awansowany na porucznika kawalerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919, a następnie na rotmistrza ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923. W 1923–1924 był nadal oficerem 5. Pułku Ułanów, stacjonującego w Ostrołęce. W 1928 służył w 4. Pułku Ułanów w Wilnie. Jako oficer tej jednostki w 1930 został przydzielony do Korpusu Ochrony Pogranicza. Został awansowany na stopień majora kawalerii ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931. W 1932 w stopniu majora był najwyższym stopniem oficerem kawalerii w formacjach KOP. Służył w pułku KOP Głębokie. W czerwcu 1933 został przeniesiony z KOP do 23. Pułku Ułanów Grodzieńskich w Postawach na stanowisko kwatermistrza. Później służył w 26. Pułku Ułanów Wielkopolskich. W 1937 był w szwadronie kawalerii KOP Podświle. W 1937 został zastępcą dowódcy 2. Pułku Strzelców Konnych w Hrubieszowie. Na stopień podpułkownika został mianowany ze starszeństwem z dniem 19 marca 1939 i 7. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. Latem tego roku zastąpił ppłka Zygmunta Marszewskiego na stanowisku inspektora Południowej Grupy Szwadronów KOP.

Po wybuchu II wojny światowej, kampanii wrześniowej i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 w nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej. Przebywał w obozie w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez NKWD w Charkowie i pogrzebany potajemnie w bezimiennej mogile w Piatihatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie.

Ordery i odznaczenia: Krzyż Walecznych (dwukrotnie), Złoty Krzyż Zasługi (1937), Srebrny Krzyż Zasługi (1928), Medal Niepodległości (1933), Medal Zwycięstwa (Médaille Interalliée).

Upamiętnienie: 5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygłomianował go pośmiertnie na stopień pułkownika. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów. W ramach akcji Katyń... pamiętamy / Katyń... Ocalić od zapomnienia, w 2009 w Lutowiskach zasadzony został Dąb Pamięci ku pamięci Władysława Berezy.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Dwukrotny odznaczony Krzyżem Walecznych
Złoty Krzyż Zasługi (1937)
Srebrny Krzyż Zasługi (1928)
Medal Niepodległości (1933)
Medal Zwycięstwa (Médaille Interalliée)

Ciekawostki

Dwukrotny awans do Krzyża Walecznych
W 2007 pośmiertnie awansowany na stopień pułkownika
W Lutowiskach w 2009 posadzono Dąb Pamięci ku pamięci Władysława Berezy

Udostępnij