Zygmunt Strękowski
Biografia
Zygmunt Strękowski urodził się 10 kwietnia 1902 w Łomży w rodzinie Teofila, rymarza, i Aleksandry z Tarkowskich.
Od 1917 działał w Polskiej Organizacji Wojskowej, a w listopadzie 1918 brał udział w rozbrajaniu Niemców. W lipcu 1920 jako ochotnik wstąpił do batalionu zapasowego 33 pułku piechoty w Żyrardowie.
W latach 1921–1924 odbywał Szkołę Podchorążych Piechoty w Warszawie oraz Oficerską Szkołę Piechoty; 2 lipca 1923 mianowany został podporucznikiem, a 1 lipca 1925 otrzymał lokatę 15 w korpusie oficerów piechoty. W 1934 awansował na kapitana i służył w 60 pułku piechoty; w 1937 przeniesiony do 73 pułku w Katowicach.
We wrześniu 1939 brał udział w kampanii wrześniowej jako I adiutant pułku; 25 września został wzięty do niewoli niemieckiej i przez cały okres okupacji przebywał w Oflagu VII A Murnau (do 1945). Po zwolnieniu objął funkcję dowódcy kompanii w batalionie wartowniczym w Mannheim.
W marcu 1946 wrócił do kraju. 1 czerwca 1946 podjął pracę w Centrali Zaopatrzenia Hutniczego w Katowicach, a 9 kwietnia 1949 zatrudnił się w Zakładach Chemicznych w Oświęcimiu na stanowisku wicedyrektora ds. socjalnych oraz inwestora bezpośredniego Budownictwa Ogólnozakładowego. W latach 1950–1956 był poddany operacyjnej kontroli przez UB w Krakowie w ramach sprawy ewidencyjno-obserwacyjnej krypt. Piasek, jako podejrzany o sabotaż w Zakładach Chemicznych w Oświęcimiu. Był członkiem PZPR i ZBoWiD oraz radnym Miejskiej i Powiatowej Rady Narodowej w Oświęcimiu.
Zmarł 3 lutego 1985 w Oświęcimiu i pochowany na Cmentarzu Komunalnym przy ul. Wiklinowej 5 (sektor E, rząd C, numer 1–2).
W 1926 ożenił się z Antoniną (1903–1945); mieli dwóch synów: Janusza (1930–1998) i Mariana (ur. 1933).